Enkele dagen geleden kwam ik tijdens mijn fietstochten in de Zwalmstreek dit leuk landelijk tafereel tegen. Na enkele foto’s nam ik mijn andere camera met 12-24mm ter hand en snelde de traktor voorbij om even verder fietske aan de kant te zetten en positie in te nemen. Ik wou in kikvorsperspectief enkele mooie ‘terug in de tijd’ opnames maken. Ik zag de superbeelden al voor me… Beleefdheidshalve gaf ik al van op enkele meters afstand met een teken mijn bedoelingen prijs, maar al even beleefd kreeg ik meteen een nee-knik als antwoord. Ik kom zo’n weigering uiterst zelden tegen en dan is het toch even slikken…
Niet lang treuren is de boodschap en dus drinken we een bakje troost op het leukste terras in Belgie… Je hoort het goed, het mooiste en meest fotogenieke cafeetje in Belgie zie je hier morgen 
Tip? Oost-Vlaanderen uiteraard!
hela hela waarom oost-vlaanderen “uiteraard” ????
iedere streek heeft zijn charmes hé koen
spijtig van die boer en de boerin maar ja wouden misschien een beetje privacy hihi
allé benieuwd naar je terrasje!
Omdat mijn reeks, die al 8 dagen loopt, over Oost-Vlaanderen gaat, tiens
Ik ben van Leuven. Dus je kan mij niet van chauvinisme verdenken 
Ach wat jammer nu, in het vervolg gewoon brutaal zijn … knippen en snel op je fiets springen!
Maar die eerste is toch een mooie landelijke foto geworden, hard werken zo te zien.
Jammer dat je er niet meer hebt kunnen uithalen, maar degene die je dan toch al had, is een bangelijke geworden vind ik!
Ik wou net hetzelfde zeggen als Monique, maar je wist hun antwoord natuurlijk niet op voorhand.
Je zet ze toch bijzonder in het licht.
We zullen zien of we morgen kunnen komen kijken naar je troostcafétje.
Thx voor de steunende woorden.
Gr.
P-TER
@ P-ter & Monique: Soms denk ik in dergelijk gevallen ook wel eens: ‘beter wat brutaler zijn’, maar dan is het resultaat dikwijls een doorsneefoto waar veel meer potentieel in zat. Had ik een ja-knik gekregen, dan kon ik er echt voor gaan en met de groothoek vlakbij fotograferen. Boerenkoppen zijn dikwijls heel fotogeniek… Enfin, meestal lukt het wel hoor. De volgende dag kwam ik andere boeren tegen en die waren heel wat toegankelijker. Die foto’s volgen nog.
Dag Koen,
Schitterende foto is die eerste.
Geweldig tafereel!
Ik ben benieud naar het schonste terras van België.
gr.
Ton
Ha die Koen,
Heb de afgelopen week nog over jou en je foto’s van het Hallerbos gesproken; kwam nl op het eiland Wight ook veel plekken met boshyacinten tegen. Erg mooi om te zien.
En… de achterkant-foto van de boer en boerin kan ik ook erg waarderen hoor!!
Groet,
TruusW
De emancipatie is blijkbaar nog niet doorgedrongen in de Zwalmstreek
Laat ik nou steeds gedacht hebben dat jij alleen maar ja-knikjes krijgt
Ik voel met je mee; de teleurstelling komt snel maar je veerkracht moet je verder helpen en dat gaat je toch ook goed af? Het terrasje ken ik uiteraard niet maar ik zou me er zeker thuis voelen….
Jammer, maar fijn dat je dat respecteert.
Ik verheug mij al op morgen.
Koen,
het zijn weer mooie plaatjes geworden van Oost Vlaanderen.
Ook die van het kerkhofje.
Naar dat café ben ik wel benieuwd. Het moet wel speciaal zijn.
Houdoe
Jammer hé als je zo iets echt wil en dan val je op een nee. Maar het achteraanzicht mag er best zijn. Allez we kijken uit naar je terrasje en dan in het Pinksterweekend: allen er heen. Krijgen die mensen een beroerte.
Troost u, ik ben vorige zaterdag hetzelfde tegengekomen in Ramsdonk, soms zijn er toch nog mensen bang voor de lens, het is bij mij ook enkele uren blijven hengen..
wat jammer koen maar ja dat moet je wel respecteren hé,
volgende keer een briefje van 100 euro wapperen misschien :-))
deze fot is een prijs waard zo mooi, en ik kan me al voorstellen hóe de fot van voor eruit gezien zou hebben,
“geweldig”de tijd heeft stil gestaan
maak er een fijne dag van hé,
groetjes
klaproos
Boer op breedhoek, het had mooi kunnen zijn, al is deze ook wel grappig.
Ik vraag nooit wat en zie wel hoe de reacties zijn achteraf. Mijn liefste glimlach maakt veel goed.
Een praatje maken kan ook helpen, al kan zo’n boer behoorlijk stug zijn, zeker die uit Oostvlaanderen
Ik vraag het zelden hoor, maar hier lag het er vingerdik op dat ik wou fotograferen dus vroeg ik het alvast. Hét grote voordeel met een vraagje vooraf is dat je dan meer doordacht kan fotograferen. Soms met minder spontane resultaten maar niet altijd. Wanneer je het niet vraagt krijg je in sommige gevallen ‘vluchtige beelden’ waarvan je later ziet dat er veel meer mogelijheden in zaten. ‘t Is geval per geval… De volgende dag had ik meer geluk. Die foto’s volgen nog
Toch is deze mooi geworden. Ik ruik de mest!